Most na Wiśle elementem anteny – czyli eksperymentów z dipolami ziemnymi ciąg dalszy.

Zachęcony pozytywnymi rezultatami poprzednich eksperymentów z dipolami ziemnymi, postanowiłem kontynuować eksperymenty z tymi ciekawymi antenami. Tym razem eksperyment miał na celu:

  1. Potwierdzić możliwość nadawania w paśmie 136kHz
  2. Sprawdzić wpływ zastosowania bardzo dobrej elektrody na antenę
  3. Potwierdzić że anteny typu dipol ziemny pracują również nad dobrze przewodzącą ziemią
  4. Sprawdzenie czy tak długa antena nadaje się również do odbioru w zakresie niższych zakresów fal krótkich

Jako antenę zastosowałem drut stalowy miedziowany o grubości 0,6mm – tylko ze względu na niską cenę i brak posiadania innego alternatywnego. Rezystancja dla prądu stałego (straty) dla tylko samego drutu wynosiła ponad 1kOhm. Przewód był rozciągnięty na trawie oraz tam gdzie była możliwość na krzewach na wysokości od 0m do maksymalnie 2m nad gruntem.

Czytaj dalej Most na Wiśle elementem anteny – czyli eksperymentów z dipolami ziemnymi ciąg dalszy.

Kolejne próby z anteną dipol ziemny.

Poprzednie udane próby z dipolem ziemnym zachęcały do dalszych eksperymentów. Sprzyjająca propagacyjnie pora roku i wiercenie studni na działce zachęcały do przeprowadzenia eksperymentu z głęboko umieszoną elektrodą – na głębokości 13m. Elektroda była umieszczona w otworze studni i zanurzona w wodzie gruntowej na głębokości około 50cm. Drugą elektrodą był kawałek ceownika o długości około 1,5m zatopiony w jeziorze. Odległość między elektrodami wynosiła około 100m.

Elektroda w postaci siatki ze stali nierdzewnej na zewnętrznej stronie rury 160mm.

Czytaj dalej Kolejne próby z anteną dipol ziemny.